czterdziestka bis czyli jak żyć aby przeżyć

Złapałam się dzisiaj na takim durnowatym podejściu do postrzegania facetów, że aż sama się sobie zdziwiłam jak wszystko przemyślałam. Mianowicie chodzi o to jak kobiety-a przynajmniej ja patrzą na facetów, a w zasadzie na to co robią i jak to wszystko jest uzależnione od tego jak ON jest ubrany. Przyjechał dzisiaj w pracowe progi znajomy z innej jednostki. Całkiem przystojny gościu-muszę dodać, choć wypacykowany jakby przed pracą zaliczał co najmniej kosmetyczkę- bez skojarzeń : ) I owemu znajomemu poszło koło w samochodzie, znaczy się gdzieś tam sobie je musiał przebić. Kiedy wyszłam na papierosa i ogólnie żeby odetchnąć zobaczyłam jak ten starannie ubrany, uczesany, wymydlony i wypachniony ON w garniturku w roboczych rękawicach wymieniał koło. Od razu sobie pomyślałam: to on takie rzeczy umie?! Byłam pod jakimś durnym wrażeniem jakby co najmniej miał tym dokonać jakiegoś ósmego cudu świata. A jednak inaczej patrzy się na kogoś, kto zmienia koło w garniturze, a inaczej jak ktoś w utytłanych szmatach, czy też po prostu gdzieś w garażu. Na takiego gościa to się chyba nawet nie zwraca uwagi, a jak już to bez zbędnych emocji, bo przecież od razu widać, że zna się na rzeczy, umie to robić i niech sobie tam szpera w tych brudach. Głupota totalna, wiem, ale myślę, że nie tylko ja tak patrzę na facetów i niejako ich szufladkuję, co kto potrafi. Jakby to miało jakieś znaczenie. I tak mimochodem ów znajomek załapał sobie u mnie punkcik za niesamowite zdolności wymiany opony na zapasową w jakże trudnych warunkach i bez przygotowania. Żenuła normalnie.