czterdziestka bis czyli jak żyć aby przeżyć

Zima odpuściła i mamy odwilż. Nawet częściowo raduje mnie ten fakt, bo szybciej stopnieją brudne hałdy śniegu. Jednak radość jest częściowa, bo topniejący śnieg odsłonił całe zimowe ohydztwo. To, co do tej pory było okryte białą pierzynką śniegową, ujrzało światło dzienne czyli puste puszki, butelki, pety, papiery, psie gówna... ;/ Trzeba uważnie patrzeć pod nogi, by nie nadepnąć na "minę". Ci, którym nie przeszkadza, że mieszkają w wielkim, miejskim śmietnisku, bo sami śmiecą (i ich pieski także) nic sobie nie robią z tego, że inni cenią sobie porządek i estetykę a wszyscy jesteśmy narażeni na pokonywanie swoistego slalomu chodnikowego pośród śmieci.

Pod tym względem odwilż to jedna z najgorszych zimowych bolączek! ;/

Jednak zbytnio się tym nie przejmuję, bo znalazłam sposób na złagodzenie efektu odwilży: obrzydliwe wrażenia estetyczne zastępuję wzniosłymi. :-)

Kupiłam dziś 4 książki, w tym dwie w "Taniej księgarni", by nie poczuć znacznego ubytku finansowego. :-) Po ich pobieżnym przejrzeniu (w stosownym czasie zabiorę się do ich czytania) prawie z nabożną czcią odłożyłam je na półkę, za to ponownie czytam "Z dala od drogi" - książkę promującą pensjonaty w Polsce, w których można odpocząć delektując się wspaniałościami polskiej przyrody. Zawsze, gdy tę książkę biorę do ręki to robi mi się rzewnie na sercu! To ona podsyciła we mnie miłość do polskich krajobrazów i zrodziła marzenia do jeszcze bliższego i pełniejszego obcowania z przyrodą (żubry! :-) ).

Jeszcze tylko (po raz kolejny) obejrzę liczne ilustracje, najczęściej z krajobrazami wiosenno-letnimi, podotykam kredowego papieru, nawącham się druku, dokonam wizualizacji chodząc po zielonych łąkach i oglądając lęgowiska ptaków i syta wrażeń duchowo-estetycznych pójdę spać. :-)

Dobranoc.